Paweł Ambroży Barański

Duchowny katolicki, misjonarz
07.12.1885 16.07.1942 Janowo Miejskie, obecnie dzielnica Mysłowic, Górny Śląsk

Biografia

Paweł Ambroży Barański urodził się 7 grudnia 1885 w Janowie Miejskim (obecnie dzielnicy Mysłowic) na Górnym Śląsku jako syn Karola i Antoniny z domu Cichy.

Po wyróżnionym ukończeniu gimnazjum w Belgii wstąpił do Seminarium Ducha Świętego w Chevilly pod Paryżem i 28 października 1910 otrzymał święcenia kapłańskie. Po nowicjacku udał się do Sierra Leone, gdzie prowadził misję, budując kościół i szkołę oraz zyskując uznanie za organizacyjny zmysł.

W 1919 wrócił do Europy i do rodzinnego Górnego Śląska; w 1921 wziął udział w plebiscycie. Przed wybuchem II wojny światowej działał w Bydgoszczy i w Chełmszczonce, pracując z młodzieżą w internacie.

15 listopada 1939 został aresztowany i internowany w Koronowie. 11 stycznia 1940 trafił do niemieckiego obozu Stutthof, a 14 grudnia 1941 został przeniesiony do KL Dachau, gdzie zmarł z wycieńczenia 16 lipca 1942. Proces beatyfikacyjny rozpoczął się 17 września 2003.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Prowadził misję w Sierra Leone, budując kościół i szkołę oraz szerząc ewangelizację.
Zasłużył się jako dobry organizator i budowniczy, doceniony przez brytyjskiego gubernatora.
W 1921 wziął udział w plebiscycie na Górnym Śląsku.
Pracował z młodzieżą w internacie w Bydgoszczy i Chełmszczonce przed wybuchem II wojny światowej.
Rozpoczął proces beatyfikacyjny jako jeden z 122 sług Bożych (2003).

Ciekawostki

Numer obozowy 22811 otrzymał w Dachau.
Został aresztowany 15 listopada 1939 i internowany w Koronowie.
Proces beatyfikacyjny rozpoczął się 17 września 2003.

Udostępnij