Meta Janitzek
Biografia
Meta Janitzek urodziła się 19 lipca 1852 roku w Mysłowicach w rodzinie urzędnika górniczego Friedricha Reiflandta.
W domu ojca często organizowano wieczory, podczas których czytano literaturę niemiecką; gościł Klaußmann z Szopienic, a jego syn Anton Klaußmann stał się późniejszym pisarzem, co zainspirowało ją do pisania.
W wieku około 20 lat wyszła za mąż i zamieszkała w podbytomskich Łagiewnikach. Zajmowała się prowadzeniem domu i wychowywaniem dzieci, a wolne chwile poświęcała na rozwijanie warsztatu pisarskiego. Zadebiutowała 1 kwietnia 1901 roku i od razu stała się jedną z najbardziej popularnych górnośląskich pisarek, publikując w gazetach codziennych i czasopismach.
Przez ostatnią dekadę życia wycofała się z życia publicznego, ale nadal pisała. Zmarła 1 listopada 1927 roku w Bytomiu po długiej chorobie.
Jej twórczość często opierała się na wydarzeniach z lokalnego środowiska, dotyczyła także dawnych historii o sensacyjnym charakterze, oraz kroniki życia gospodarczego regionu, w tym Karola Godulę i Gottfrieda Linkego. Wpisywała także losy polskich rodzin szlacheckich związanych z Mysłowicami, takich jak Sułkowscy i Mieroszewscy. Była autorką wierszy: St. Barbara i Abschied vom Bergwerksglöckchen. Po śmierci odnaleziono dwa niedokończone rękopisy: Die zwölf Wilhelminen i Der letzte polnische Standsherr auf oberschlesischer Erde.