Maria Lucyga

Działaczka narodowa i sanitariuszka powstańcza
11.04.1866 22.10.1948 Mysłowice

Biografia

Maria Lucyga urodziła się 11 kwietnia 1866 roku w Mysłowicach w rodzinie robotniczej Trecińskich. Po ślubie z górnikiem Pawłem Lucyga zamieszkała w Szopienicach, gdzie w 1904 roku założyła Czytelnię dla Kobiet i została jej pierwszą przewodniczącą.

Była kilkakrotnie represjonowana za szerzenie czytelnictwa polskich książek. Należała również do Towarzystwa Polek, któremu kierowała. W domu przechowywała broń i amunicję dla Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska.

Po I powstaniu śląskim musiała opuścić Górny Śląsk, a powróciła po ogłoszeniu amnestii. Podczas III powstania śląskiego była łączniczką i organizowała opiekę sanitarną. W 1922 roku w imieniu Towarzystwa Polek witała wchodzące na Górny Śląsk Wojsko Polskie. W późniejszych latach była aktywna w różnych organizacjach społecznych.

Zmarła 22 października 1948 roku w Szopienicach.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Założyła Czytelnię dla Kobiet w Szopienicach (1904) i była jej pierwszą przewodniczącą.
Była kilkakrotnie represjonowana za szerzenie czytelnictwa polskich książek.
Należała do Towarzystwa Polek, któremu kierowała.
Podczas III powstania śląskiego była łączniczką i organizowała opiekę sanitarną.
W 1922 roku w imieniu Towarzystwa Polek witała Wojsko Polskie na Górnym Śląsku; odznaczona Krzyżem Niepodległości.

Ciekawostki

Podczas III powstania śląskiego pełniła funkcję łączniczki i organizowała opiekę sanitarną.
W domu przechowywała broń i amunicję dla Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska.
W 1922 roku w imieniu Towarzystwa Polek witała Wojsko Polskie na Górnym Śląsku.

Udostępnij