Brunon Kudera
Biografia
Brunon Kudera, urodzony 18 czerwca 1876 w Mysłowicach, był adwokatem i śląskim działaczem społeczno-politycznym, a także wiceburmistrzem Mysłowic.
Ukończył w 1903 roku studia prawnicze na Uniwersytecie we Wrocławiu. Tam, wspólnie z Wojciechem Korfantym, Konstantynem Wolnym, Jakubem Kowalczykiemi Janem Dembińskim, działał w Towarzystwie Akademików Górnoślązaków, które było zakazane w roku 1899 i propolskie.
Po studiach pracował jako adwokat na Górnym Śląsku i angażował się w działalność w propolskich organizacjach społecznych i politycznych: m.in. w Zw.G. „Sokół”, Zjednoczeniu Zawodowym Polskim, Związku Inteligencji Polskiej na Górnym Śląsku. Ponadto był przewodniczącym Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku, dyrektorem Uniwersytetu Ludowego w Bytomiu i członkiem Rady Nadzorczej spółki czasopisma „Katolik” w Bytomiu.
W 1919 roku został wybrany doradcą miejskim Bytomia, gdzie przewodniczył Polskiemu Klubowi Radnych, wspomagając jednocześnie sekretariat plebiscytowy. W plebiscycie i III powstaniu śląskim, a po przyznaniu Bytomia Niemcom wrócił do Mysłowic. W tym samym roku otworzył kancelarię adwokacką i notarialną w Mysłowicach. W 1922 roku został radnym Tymczasowej Rady Wojewódzkiej Województwa Śląskiego. W 1927 roku został wybrany wiceburmistrzem Mysłowic.
We wrześniu 1939 roku, podczas ucieczki przed Niemcami, został aresztowany przez władze sowieckie w pobliżu Lwowa. W 1941 Brunon Kudera wrócił do Mysłowic i zmarł w 1942 roku na zapalenie płuc. Jego synowie Stefan i Maciej zginęli w 1944 roku w Dachau. Został odznaczony Orderem Pro Ecclesia et Pontifice nadanym przez papieża Piusa XI.