Andrzej Nardelli
Biografia
Andrzej Nardelli urodził się 7 kwietnia 1947 roku w Mysłowicach w rodzinie nauczycieli Waleriana Nardelliego i Stefanii z domu Jasińskiej. Ojciec pochodził z rodzin z Włoch, matka z Wielkopolski; jego stryjem był Zdzisław Nardelli, reżyser radiowy, literat i poeta, a kuzynem ze strony ojca – tancerz Piotr Nardelli.
W latach 1960–1964 uczył się w mysłowickim Liceum Ogólnokształcącym nr I im. Tadeusza Kościuszki. W 1968 ukończył Akademię Teatralną w Warszawie na wydziale aktorskim. Był w tej samej grupie m.in. z Anita Dymszówną, Danielem Olbrychskim, Piotrem Fronczewskim i Andrzejem Sewerynem.
W 1970 dostał stały angaż do Teatru Narodowego w Warszawie, debiutując rolą Orcia w Nieboskiej komedii u boku Zofii Kucówny. Najbardziej rozbłysnął tytułową rolą w Kordianie Juliusza Słowackiego w reżyserii Adama Hanuszkiewicza. Grał także w spektaklach Hamlet, Nie-Boska komedia, Opera za trzy grosze, Śluby panieńskie.
Na przełomie 1970 i 1971 występował w Piwnicy Wandy Warskiej w Warszawie, gdzie śpiewał i nagrywał piosenki napisane przez Andrzeja Kurylewicza do tekstów Cypriana Kamila Norwida. Śpiewał także z Magdą Umer w programach telewizyjnych oraz występował w spektaklach Teatru Telewizji: Bracia Karamazow (1969), Nasze miasto (1969), Obrona Ksantypy (1969), Szkice do portretu (1969), Złoty sznur (1972), Pani Bovary (1972), Mój przyjaciel duży M (1972).
Użyczył również swojego głosu w wielu słuchowiskach Polskiego Radia. Po jego śmierci ukazała się mała płyta z czterema utworami Norwida: Po balu, Jesień, Assunta, Czemu nie w chórze. Pierwszy i jedyny pełnometrażowy film, w którym zagrał główną rolę, to Szklana kula, który wszedł na ekrany jesienią 1972 roku.
11 czerwca 1972 utonął w Narwi podczas kąpieli. Jego grób znajduje się na cmentarzu w Mysłowicach. Był gejem; tuż przed śmiercią był w związku z Bogusławem Witem, poetą i ostatnim sekretarzem Jerzego Zawieyskiego.
Od 1999 roku przyznawana jest Nagroda im. Andrzeja Nardelliego przez Sekcję Krytyków Teatralnych ZASP za najlepszy debiut aktorski na scenach polskich teatrów dramatycznych. W 1993 powstał film dokumentalny Andrzej. Wspomnienie o Andrzeju Nardellim w serii Legendy polskiego teatru w reżyserii Magdy Umer.